رسالههاي طبي ديگري هم به پدرو نسبت داده شده كه برخي از آنها منحول است، يا با عنوان ديگري آمده است.
او بر آثار طبي زير شرح نوشت:
1. 3. بقراط: كتاب الاٴغذية، كتاب الاسباب و العلامات، فصول.
4. 6. جالينوس: كتاب الصناعةالصغير، كتاب البحران، الاٴمراض الحادة.
7. 8. تئوفيلوس پروتوسپاتاريوس (نيمهٴ اول سدهٴ هفتم): كتاب النفس، كتاب البول.
9. حنين بن اسحاق (نيمهٴ دوم سدهٴ نهم): مدخل الصناعة الطب. پدرو بر اين شرح بحث كاملي در باب حركت قلب افزود.
10. اسحاق اسرائيلي (نيمهٴ اول سدهٴ دهم): كتاب البول.
11. اسحاق اسرائيلي: كتاب الاٴدوية المفرده و الاٴغذية. شرحي كامل به سبك اصول مدرسي.
12. ابن جزار (نيمهٴ دوم سدهٴ دهم): زادالمسافر.
وقتي رويهم رفته به فعاليت پزشكي پدرو نگاه كنيم، ميبينيم كه از نظر خلاقيت چندان در خور توجه نيست، بلكه بيشتر ارزش ادبي و تعليمي دارد. دست كم يكي از آثارش فوقالعاده موفق بود. طب پدرو جنبهٴ عملي و خرافي داشت، با اين حال نسبتاً خالي از جادو وعلوم خفيه بود.
رواج رسالهٴ صغير هر چند چشمگير بود، تحتالشعاع رسالهٴ منطق1 او قرار گرفت. اين رساله اقتباس از كتاب پسلوس نبود، بلكه بيشتر از خلاصهٴ منطق لامبر اوسري (دومينيكي، برآمدنش حدود 1250) اقتباس شده بود؛ پدرو در آن هم از منطق قديم و جديد، هم از تازهترين منطق بحث ميكند و كتاب در هفت باب است: 1) كتاب باري ارمينياس؛ 2) كليات؛ 3) مقولات؛ 4) مقدمات؛ 5) مواضع؛ 6) مغالطات؛ 7) خواص اصطلاحات منطق. اين باب آخري معرف جديدترين منطق است (ماهيت اصطلاحات منطق و رابطهٴ آنها با اصطلاحات دستور زبان) و هدف آن بيشتر بهرهبرداري عملي براي مباحثه و جدل است، تا استفادهٴ علمي.
موفقيت فوقالعادهٴ كتاب منطق پدرو از تعداد چاپها (كه بيش از سال 1520، تعداد آن به45 بالغ شد)، و شرحهاي آن معلوم ميشود. بوريدان از آن تحرير تازهاي فراهم ساخت (نيمهٴ اول سدهٴ چهاردهم). توفيق آن به قلمرو لاتيني محدود نشد، بلكه در ميان مردم يوناني و عبريزبان هم رواج يافت. ترجمههاي عبري متعددي از آن در دست است، از جمله از ابراهيمبن مِشُلًـم ابيگدُر (نيمهٴ دوم سدهٴ پانزدهم). گيورگيوس اسكولاريوس قسطنطين (نام دينياش گناديوس دوم، متوفا در 1464 يا پس از آن؛ نخستين بطريق بعد از استيلاي تركان) آن را به يوناني ترجمه كرد.
در گفتگو از كتاب منطق پدرو بايد اضافه كنيم كه در شرحش بر ادويهٴ مفردهٴ اسحاق اسرائيلي